تفاوت SLC ، MLC، TLC و QLC در عملکرد

یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌های این ۴ نوع حافظه SSD در سرعت آنها است. هر بیت اضافی ذخیره شده در هر سلول، نیاز به پردازشی پیچیده‌تر برای خواندن و نوشتن دقیق داده‌ها دارد که به معنای تأخیر بیشتر است. بر این اساس SSDهای نوع MLC سریع‌ترین هستند و پس از آن TLC قرار دارد و رتبه QLC از نظر سرعت خواندن و ثبت داده در آخر این فهرست قرار می‌گیرد. نوشتن داده‌ها در سلول‌هایی که چندین بیت را ذخیره می‌کنند پیچیده‌تر و کندتر از نوشتن در سلول SLC است. استقامت نیز با افزایش تعداد بیت در هر سلول کاهش می‌یابد. به‌خاطر داشته باشید که هر چرخه داده در حافظه باعث فرسودگی سلول شده و سلول‌هایی که بیت‌های بیشتری را ذخیره می‌کنند، سریع‌تر فرسوده می‌شوند. براین‌اساس SLC با ۱ بیت در هر سلول دارای بالاترین استقامت و QLC با ۴ بیت در هر سلول کمترین استقامت را دارد. SSDهای MLC با تنها دو بیت در هر سلول، می‌توانند داده‌ها را سریع‌تر از TLC و QLC بخوانند و بنویسند که برای کارهایی که نیاز به ذخیره‌سازی پرسرعت دارند، ایده آل هستند.

مقایسه طول عمر در SLC، MLC، TLC و QLC در SSD

SSDطول عمر محدودی دارد که با چرخه‌ خواندن، ثبت و پاک‌کردن داده اندازه‌گیری می‌شود. این چرخه‌ها نشان می‌دهند که چند بار می‌توان داده‌ها را قبل از اینکه شروع به فرسودگی و تخریب کند و توانایی خود را برای ذخیره مطمئن داده‌ها از دست بدهد، در یک سلول نوشت و پاک کرد. اگر از زاویه دیگر این موضوع را ببینیم، درایوهایی که حاوی بیت‌های بیشتری در هر سلول هستند، برای ذخیره همان مقدار داده به ثبت بیشتری در هر سلول نیاز دارند که طول عمر آن‌ها را کوتاه می‌کند. براین‌اساس به ترتیب SLC (100,000 چرخه) عمر طولانی‌تری نسبت به هر نوع فلش مموری دارد و سپس MLC ، TLCو در انتها نیز QLC (1000 چرخه) در این فهرست قرار می گیرند.

تفاوت SLC ،MLC ،TLC و QLC در SSD در قابلیت اطمینان

ذخیره بیت‌های بیشتر در هر سلول یعنی هر سلول باید سطوح ولتاژ بیشتری را برای نمایش ترکیبات مختلف بیت‌ها تشخیص دهد که کار را دشوارتر می‌کند. به‌خصوص با فرسودگی سلول‌ها که باعث افزایش احتمال خطا می‌شود. SSDهای QLC با داشتن شانزده سطح ولتاژ مختلف در مقایسه با هشت سطح ولتاژ TLC ، از قابلیت اعتماد کمتری برخوردارند زیرا تفاوت ولتاژ کمتر، فرایند خواندن داده را نسبت به نویز حساس‌تر می‌کند و به نرخ خطای بیت بالاتری منجر می‌شود. نوع MLC اما قابلیت اطمینان و یکپارچگی داده بالاتری را در مقایسه با TLC ارائه می‌دهد که بخشی از آن به دلیل ولتاژ آستانه بالاتر MLC است. همین امر این نوع را مستعد خطاهای ناشی از نویز یا تداخل می‌کند. می‌توان گفت که SLC دقت و قابلیت اطمینان بهتری نسبت به سایر انواع هارد SSD ارائه می‌دهد.

چطور نوع مناسب SSD را انتخاب کنیم؟

انتخاب نوع مناسب حافظه فلش NAND برای یک SSD بستگی به هزینه، ظرفیت، عملکرد و دوامی دارد که بر اساس کاربرد و استفاده تعیین می‌کنید، پس:

• SLC: مناسب برای کاربردهای سنگین و سازمانی (سرور و NAS ) با اولویت عملکرد، سرعت، دقت و طول عمر بالا (تا ۱۰۰,۰۰۰ چرخه نوشتن). SLC ها هزینه بالا و ظرفیت پایین‌تری دارند و برای مصرف‌کنندگان عمومی مناسب نیستند.
• MLC: بین دوام، قابلیت اطمینان و قیمت تعادل خوبی برقرار می‌کنند و برای کاربردهای سازمانی و اداری که نیاز به عملکرد بالا، قابلیت اطمینان و دوام ثبت داده‌ها دارند عالی است.
• TLC: مقرون ‌به‌ صرفه‌ترین گزینه با ظرفیت بالا از میان سه نوع دیگر است. برای کاربران عمومی و کارهای محاسباتی روزمره، فلش مموری‌های USB و کارت‌های حافظه انتخاب ایده‌آلی است. توجه داشته باشید که این نوع SSD دوام کمتری نسبت به MLC و SLC دارد؛ اما برای اکثر کاربران متوسط کافی است.
• QLC: بالاترین ظرفیت حافظه را با کمترین قیمت دارد. با اینکه عملکرد کندتری در خواندن و ثبت داده نسبت به TLC و MLC دارد؛ اما همچنان سریع‌تر از HDD است. برای ذخیره‌سازی انواع داده از نوع رسانه، کارهای سبک روزمره مناسب و جایگزین خوبی برای HDD است، اما برای کارهای سنگین توصیه نمی‌شود.