مجازیسازی به تکنولوژی گفته میشود که به کمک آن میتوان از منابع فیزیکی موجود بیشترین استفاده را کرد. با کمک مجازی سازی میتوانیم منابع سخت افزاری یک کامپیوتر قدرتمند مانند سرور را به بخش های کوچکتر تقسیم کنیم به طوریکه هر بخش به صورت مستقل از سایر بخشها قابل کنترل و بهره برداری باشد.
در مجازی سازی سرورها، هر کدام از سرورهای به وجود آمده قابلیت سرور اصلی را دارا هستند با این تفاوت که منابع آنها محدودتر هستند. Virtualization بستری را فراهم میکند که بتوانیم روی یک سیستم کامپیوتری که همان سرور است چندین سیستم عامل مستقل را راه اندازی کنیم. با پیاده سازی مجازی سازی روی بستر سخت افزار به بستر نرم افزار اجازه داده میشود که سیستم عامل و برنامههای کاربردی را که در سیستمهای مستقلی هستند اجرا کنند. در واقع به کمک این تکنولوژی یک سیستم واقعی به چندین سیستم مجازی تبدیل میشود.
Hypervisor یک نرم افزار کاربردی جهت مجازی سازی سرورها است. به کمک این نرم افزار میتوانید CPU، RAM و سایر منابع فیزیکی از ماشینهای مجازی را که روی سرور ایجاد کردهاید جدا کنید. با این کار میتوانید ماشینهای مجازی را تعریف کنید و اشتراک منابع فیزیکی بین آنها را به راحتی مدیریت نمایید. لازم به ذکر است که از دیدگاه ماشینهای مجازی یا همان vmها تفاوتی بین محیط فیزیکی و مجازی وجود ندارد به همین دلیل کارایی هر دو یکسان است.
مجازی سازی انواع مختلفی دارد که هر کدام از آنها برای کاربرد خاصی به کار میروند. از جمله آنها میتوانیم به موارد زیر اشاره کنیم:
به کمک این نوع مجازی سازی ، کاربران به فضای ابری منتقل میشوند. در واقع دسکتاپ کاربران مجازی میشود و آنها به کمک تجهیزاتی مانند تین کلاینتها و زیرو کلاینت میتوانند به دسکتاپ خود دسترسی پیدا کنند. به کمک این روش سیستم عامل از سخت افزار مستقل میشود. به این ترتیب میتوان روی یک سیستم کامپیوتری چندین سیستم عامل را اجرا کرد.
مجازی سازی دسکتاپ دو مدل دارد:
چندین دسکتاپ را در ماشین های مجازی روی یک سرور مرکزی اجرا می کند و آنها را برای کاربرانی که با دستگاه های تین کلاینت وارد می شوند، پخش می کند. به این ترتیب، VDI به یک سازمان اجازه می دهد تا دسترسی کاربران خود را به انواع سیستم عامل ها از هر دستگاهی، بدون نصب سیستم عامل روی هیچ دستگاهی، فراهم کند.
۲. Local desktop virtualization :
مجازی سازی دسکتاپ محلی یک هایپروایزر را روی یک رایانه محلی اجرا می کند، که به کاربر امکان می دهد یک یا چند سیستم عامل اضافی را روی آن رایانه اجرا کند و در صورت نیاز از یک سیستم عامل به سیستم عامل دیگر بدون تغییر چیزی در مورد سیستم عامل اصلی تغییر مکان دهد.
مجازیسازی اپلیکیشن
مجازی سازی اپلیکیشن، نرم افزار کاربردی را بدون نصب مستقیم روی سیستم عامل کاربر اجرا می کند. این با مجازی سازی کامل دسکتاپ (که در بالا ذکر شد) متفاوت است. زیرا فقط برنامه در یک محیط مجازی اجرا می شود – سیستم عامل روی دستگاه کاربر نهایی طبق معمول اجرا می شود. سه نوع مجازی سازی اپلیکیشن وجود دارد:
۱. مجازی سازی برنامه های محلی
۲. پخش جریانی برنامه
۳. مجازی سازی برنامه مبتنی بر سرور
در این روش از مجازی سازی یک سخت افزار مانند کارت شبکه را میتوان به صورت چندین کارت شبکه مجازی ارائه کرد. از این روش میتوان برای تمامی منابع سخت افزار استفاده کرد.
شرکتهای مدرن دادهها را از چندین برنامه، با استفاده از فرمتهای فایل متعدد، در مکانهای مختلف، از ابر گرفته تا سیستمهای سختافزاری و نرمافزاری داخلی ذخیره میکنند.
ابزارهای مجازی سازی داده ها یک لایه نرم افزاری بین برنامه های کاربردی که به داده ها دسترسی دارند و سیستم های ذخیره کننده آن ایجاد می کنند. لایه درخواست داده یا پرس و جو، یک برنامه کاربردی را در صورت نیاز ترجمه می کند و نتایجی را برمی گرداند که می توانند چندین سیستم را دربرگیرند. مجازیسازی دادهها میتواند به تجزیه سیلوهای دادهها در زمانی که سایر انواع یکپارچهسازی امکانپذیر، مطلوب یا مقرون به صرفه نیستند، کمک کند.
Hyper-V هر ماشین مجازی را در فضای ایزوله خود اجرا میکند، به این معنی که میتوانید همزمان بیش از یک ماشین مجازی را روی یک سخت افزار اجرا کنید. ممکن است بخواهید این کار را انجام دهید تا از مشکلاتی مانند خرابی که بر بارهای کاری دیگر تأثیر میگذارد جلوگیری کنید یا به افراد، گروهها یا سرویس های مختلف دسترسی به سیستم های مختلف بدهید.